LU BBANDU TI NNA VOTA E… LU BBANDU TI MONI

Luigi Tamburrini
Mi rricordu quiddi tiempi,
quandu si facìa lu BBANDU.
Ntra Misciagni, unu critava,
Ntra Misciagni, unu critava,
nna nutizzia e ccomu e quandu.
Cu nna voci bbella, ierta,
ti spiegava ncunna cosa.
E ccussi a cci la sintìa,
E ccussi a cci la sintìa,
poi la scià cuntava a ccasa.
Cuštu e cuddu e cce ssi faci,
tali e ttantu si sapìa.
E llu populu nfurmatu,
E llu populu nfurmatu,
bbona o brutta la gnuttìa.
Manca l‘acqua o la correnti,
quštu o št‘atru è štatu fattu.
Preparativi a šta cosa,
Preparativi a šta cosa,
ca lu Sinducu l‘è ddittu.
Poi, passara quiddi tiempi,
e cce uei? Si vai annanti.
Li notizzi, ormai lu giurnu,
Li notizzi, ormai lu giurnu,
noni una, mma so’ ttanti.
Internetti…lu sapimu,
ggiuštu e ffauzu, tici tuttu.
Ti lu mundu sanu, sanu,
Ti lu mundu sanu, sanu,
fattu bbuenu e fattu bruttu.
E Misciagni? Po’ mancari?
Ntra šta crandi cunfusioni?
Nnu cranieddu ti paisi,
Nnu cranieddu ti paisi,
mma si senti nnu campioni.
Ci è pi vantu? No lli manca!
Sì la canta e ssi la sona.
Tici: Sontu “città e femmana”,
Tici: Sontu “città e femmana”,
la cchiù bbedda, la cchiù bbona.
Nnu giurnali specialmenti,
si la vanta propria assai.
FACI BBANDU…ca prubblemi,
FACI BBANDU…ca prubblemi,
qua no nci nni štannu, ormai.
Ci lu sapi mo a cce servi?
Sta manovra “pupulista”.
Ca Misciagni ccussì “mbriaca”,
propria mai…iu l’era višta.