Ognunu tira fuecu,
nanti alla pignata sua.
E ddo nci štai nna vorpi,
quasi sempri ppendi l‘ua.
Ognunu si la conta,
comu e megghiu li cunvieni.
Dipendi ti lu culori, quali “antu”.
…A CCI APPARTIENI…
Però, quandu la voci,
si aza ierta propria assai.
Sì veti ca so’ ierti,
li ntrafuegghi, quantu mai!
A voglia cu ppittamu,
li farcuni e lla facciata!!
Ci intra nc‘è lla muffa,
puzzulenti e ncuacinata!
Cce hannu mò…ŠTI TOI!??
Pircè…šti pizzicati!??
Šti lettiri e ggiurnali,
e bbrušcamienti nvilinati!??
Lu “PREVITI” cc’è ffattu!??
Cce atru è…mmaniggiatu!??
A cci nci l‘e…prummisa?
E cci è statu bbidunatu!??
A cci è ca manda annanzi?
E cci è ca a ggretu rešta??
E cci eti ca po’ ssciri,
o e scartatu…all‘atra fešta!??
Mma ci nci pienzi: È bbellu.
Cu lli puliticanti.
Ti fannu…LU TIATRU…
e ttu ti ssietti cretu o nanti.
Dipendi ti li sordi,
ti quantu puè ppaiari!
Ti ccatti lu bigliettu,
e ddo risati ti puè ffari.
Ti bbašta cu ssi’ llibburu,
E a nnisciunu ha’ ddiri…GRAZZI!!
Ti ssietti. To’ sumienti.
…e tti li uardi šti pupazzi…