Ci l’arsura o lu cautu no lli puè ssuppurtari,
scapiti nnu muloni cu tti puè ddifriscari.
scapiti nnu muloni cu tti puè ddifriscari.
Ti minti bbellu comutu e ccu lu sa’ tagghiari
ca po’ ci essi bbuenu, lu sienti šcattrisciari.
Lu viti russu russu e bbellu zzuccaratu,
ti tai, sultantu, paci ci ti l’à sculacchiatu.
Lu muezzichi, ti llarci, ti sienti ddicriatu,
no tti nni faci scrupulu, sinchè no tt’a bbuffatu.
Lu štomucu, po’, rusci, pari c’av’a scuppiari,
ci no vv’a truevi nn’angulu, no ssa’ com’ata fari.
Suturi friddi scendunu, trattieni lu bisuegnu,
ci propria no vvuè criepi: la ffa’ senza ritegnu!
La ffa’ ddo sia sia, puru ‘n mienz’a lla štrata,
ca no ssi pò mmuriri, pircè no ll’a lassata.
di Emanuele Castrignanò
